تبليغاتX
ســـــــــــــــپـــــــــــــنــــــــج

سلام

من یعنی خود خودم دوباربه دنیاامدم 1- ساعت 12:20وسط اذان ظهربعـدازیک بارون عـجیب وغـریب همزمان باافتاب پس ازبارون در1خرداد.که عـده ای برایـن باوربودن این دختررحـمته وعـده ای گـفـتـند:یه نـشونه.

2-زمانی که ازدنیابه دنیاامدم، 26/6/1381                                                                                                                                     ساعت 5عـصرتوی قـشنگ ترین احساس،انجـمـن شعـرارشادرامهـرمز....

بعـدازهـردوتولـدگـفـتـند:مـمنوع، چـیزهـایی که حق پـسرهاست برای دخـترهامـمنوع.

 

 (( من وگـنجـشک های خونه یادتـوعادتـمـونه))

                        

ســوزا نـــد،

 خــرمــن را

                              سـيا ه متـرسـك  رنگ  پـريـد ه .

گـم  مـی شـود

 قـنـد يـل  فــرد ا

                               د ر شـبـی  ســر د .

                د يــروزهــا  مـمـنـوع

گـنـد م آ سـيـا ب می كـنـند

                                 كــو د كـا ن  و ….

آ نـسـو تـر،

خـا كـسـتـر كــرد ه ا نــد    
+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391ساعت 18:54  توسط عصمت موسوی  | 

                                           سلام

بسیار دوستان بامحبتم که به وبم سرمیزدندمی پرسیدند

سپنج به چه معناست وگاهی معناهای مختلفی میگذاشتندوچراسپنج؟

ودوست عزیزودوست داشتنی ام اقای مرتضی پارسا تک بیت شعری

گذاشت که پیوسته زمزمه اش می کنم.

چه بندی دل اندر سه پنجی سرا ؟!

                                        که چون بگذری باز ماند به جا

این سوالات مرابران داشت تابه جواب تک تک عزیزان

این پست رابگذارم .

سپنج درفرهنگ لغت ها به چندین معناامده

امامعنای تاریخی وحقیقی اش ،

محلی ست دربیابان وتقریبا بین مسیرهایی که کاروانها وتجارها

ازان میگذشتند

ویاراه گم میکردند ساخته می شد محلی برای استراحت .

ابتداازچوب وعلف وخارهای بیابان (آلاچیق امروزه ما)سپس

به کلبه ای محقروبعدها به کاروانسراگسترش یافت.

ودرفرهنگ لغت دهخدا آمده خانه ای که جالیزبانان

ودشت بانان درجالیزوغله زار

وازچوب وعلف وشاخه های درختان ساخته می شد.

 ونیزمهمان  ودر جایی به خانه عاریتی نام برده شده است

چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا سپنج؟؟؟؟؟؟

سپنج برای من جایی یادوستی ست که

بعدازخستگی هاوفشارهای روحی به تجدیدقوای روح می پردازم.

تنهاسپنجی ست که می تواندروح خسته ام را به ارامش رساند.


              تنهادوســــتــی که همه عمر مدیونشم...


بارهاگفته ام (استادی که نتوانستم قطره ای ازدریای بیکران معرفتش،

لطف بی ریایش ومحبت صادقانه اش راجبران نمایم.)


((همیشه خواب تو را می بینم
کشتی که لنگر میگیرد،
از چشم های ملوانان
پا به اسکله می گذاری
با چمدانی از نور و مروارید
همیشه خواب تو را می بینم
در بیداری
وهمیشه هم
تو را میان مسافران گم می کنم

"رسول یونان
))


+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 18:3  توسط عصمت موسوی  | 

                                                    

                                

پای  رفـــتـــن  لــنـــگ  اســــــــت .

 

شـــــــــــب  را ٬

 

                  بـــــــهـــا نـــه  مــی كـــــنــــی .

                       

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391ساعت 0:16  توسط عصمت موسوی  | 

سلام

بعدازکلی نبودنم هاو دوری ازدوستان.بعدازردگذری ها

بلاخره امدم دیشب شعری نوشتم خواستم به روزکنم.

برای این کاروسایرکارهای عقب مانده صبح که بیدارشدم

وگوشی دیدم زنگ زدم شوهرم٬باکلی التماس وخواهش

ازش خواستم ایلیاراببردسرکارپیشش تاحداقل امروزبتوانم

به کارهای عقب مانده ام برسم وجبران کنم .

ازجمله اینترنت ودوستان ظهرساعت۲ بهش گفتم کلی

ذوق کرداماده اش کردم وسوارماشین باباش حال بماند

یه عالمه بوس کردو ازروی صندلی بوس فرستادولبخندزنان

وشادوشنگول راهی شد.

بماندوقتی بهش گفتم بابا داره میاد دنبالت که باهاش بروی

گفت کجاکارگفتم اره پرسیدکارچی؟؟انگارواقعامیخواست

برودکار!!!!!.بالاخره رفت درحیاط راکه بستم باصدای

بلنددستاموبهم زدموگفتم آخیش بعداز۲سال و۹ماه راحت

میتوانم به کارای عقب مانده شخصی ام برسم

اماانگاراین تازه اول ماجرابودزیراوقتی پای کامپیوترنشستم ودر

حال اهنگ گوش دادن شدم یکدفعه دلم گرفت از صدای

ماشینهایی که

ازخیابانمان ردمیشدندچقدرمیترسیدموباهرصدایی میپریدم

درصورتی که مدتهاست توی این خونه ایم واین صداهاعادی

شدن

باهرصدای جیغ بچه ای برمیگشتم.خونه ای که شبانه روز دران

زندگی میکنیم٬چقدرخوف برانگیزشده ....

چقدرباترانه هاگریه کردم وای خداچقدر

ازنبودنش٬ وحشت کرده ام مدام به درهاوپنجره هاوپریزهاو

بخاری هاو...سرک کشیدم نتوانستم واقعانتوانستم ...

همیشه کنارش بدترازاین موردهارادیده ام اماحالا درنبودنش....

گفتم بخوابم شاید زمان بگذرد اماضربه

اخرردشدن امبولانسی بااژیربلندوتشییع کنندگان محترم.

برخاستم گفتم شایدازتنهاییست امانه ازتنهایی نبود.

زیرا سالهاست بااحساس درونم

باشعرام بانوشته هاودرددل نوشته هام٬ دلنوشته هام تنهایم

روزهاست درسکوتی عمیق غرقم....برای اولین باراحساس کردم

 چقدبه بودنش محتاجم باورش داشتم دردرونم بودکنارم بود

باسن اندکش چقدرمردانه تنهاییهاموپرکرده بود.

تکیه گاهیست که چه روزهاراحت ازش میگذشتم درصورتی که....

حالامیفهمم دوست داشتنشوکارایی که براش انجام میدهم

و خیلی ها به تمسخرم میگرفتند

تنهامهرمادری نبوده ونیست بلکه خارج از تمام این حرفهاست

 چقدربدون ایلیابدون پسرم

تنهاوسردرگمم  لذت داشتنش ولمس کردنش

                                  آه...که دیرمتوجه شدم امانه!!!.

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 16:8  توسط عصمت موسوی  | 

                                  

گـــر يـه ،

               شــروع تــــــــو بــود .

 

 كــدام  سـيــلــی

 

   زمـانـه  را  بـه  بـازی  گـرفـت؟.

 

كــه٬

 

زيــر مــوشــك

 

                    قــايــم  می شــوی .

 

بــه  پــاهــايــت  نـگــاه  كــن

 

  و  د ســتــهـايــت

 

 کــــه  تــوی  بــازی  پــرنــده  پــر،

 

                          پـــر يــــد نــــد .

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم اسفند 1390ساعت 22:29  توسط عصمت موسوی  | 

پنجمين جشنواره‌ي شعر دفاع مقدس خوزستان، صبح يكشنبه هجدهم دي‌ماه 1390 در محل تالار مهتاب  كتابخانه‌ي مركزي اهواز برگزار شد. دبير علمي اين جشنواره، وحيد كياني و هيأت داوران آن، داود‌رضا كاظمي، عليرضا شكرريز و مرتضي حيدري آل‌كثير بودند. برگزيدگان اين جشنواره، به شرح زير، اعلام شدند:

 

بخش دفاع مقدس:

اول(مشترك):اكبر آزادپور- محمود طيب

دوم(مشترك): افرا عسكريان- عصمت موسوي

سوم(مشترك): مرتضي پارسا- عليرضا زماني- داود مالكي

شايسته تقدير(مشترك): ناصر نديمي- سيد شهاب‌الدين طباطبايي

 

بخش دفاع مقدس با بهره‌گيري از مفاهيم عاشورايي:

اول: محدثه الماسي

دوم:محمد ايماني

سوم(مشترك): فرهنگ دشتي و مرتضي ذاكر

شايسته تقدير(مشترك): ايمان عباس‌پي- محمدهادي محمدزاده- محمد زبيدات اصل

 

بخش مقاومت ملل با تأكيد بر بيداري اسلامي:

اول: زهرا شعباني

دوم: عباس آتشي

سوم:رحيم جليزي

شايسته تقدير(مشترك): حاجي‌مراد اسماعيل‌وندي- اصغر رضايي گماري

 

بخش شعر كودك و نوجوان و دفاع مقدس:

اول: اردشير زاهدي

دوم: زهرا آراسته‌نيا

سوم: غلامرضا كاج

 

در اين مراسم همچنين از شاعر تازه درگذشته‌ي خوزستان شادروان استاد عبدالرضا قناد با اهداي لوحي به همسر ايشان، تجليل شد و از شاعران ديگري چون بهمن ساكي، وحيد كياني، قاسم آهنين‌جان، عليرضا اكبري شروه و... تقدير به عمل آمد.

 

... فراخوان جشنواره شعر دفاع مقدس خوزستان از اول مهرماه 90 در شهرستان اهواز اعلام شد.

«عبدالصاحب رومزی‌پور»، كارشناس بخش خاطره‌ و داستان‌نويسی بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس خوزستان اظهار كرد: اين جشنواره با بهره‌گيری از شعر دفاع مقدس با موضوع مضامين و مفاهيم عاشورايی، شعر مقاومت ملل با تأكيد بر موضوع بيداری اسلامی، شعر كودك و نوجوان و دفاع مقدس برگزار خواهد شد.

 

 پ: ن

باتشکرازاقای کامران عالیان

 

 

   

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 14:43  توسط عصمت موسوی  | 

سلام

 

مدت زیادیست که بخاطر شرایط کاری و مشکلات

شخصی ونداشتن وقت کافی نیستم

تنها کاری که مدام انجامش دادم تایید نظرات دوستان

بوده اماتشکرمیکنم ازتمام

دوستان وعذرمیخوام بابت پاسخ ندادن دعوتهایتان.

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم دی 1390ساعت 17:10  توسط عصمت موسوی 

         خـودش گـفـتـه بـود:

"جـوجـه ها را آخر پایـیـز بـشـمـار."

سـالـهـاسـت٬ پـایـیـز مـی آیـد و مـی رود

اما٬

هـیـچ جـوجـه ای سـر از تـخـم بـیـرون

نـیـاورد....

 

                    (خــامــــوش) 

            

خـامـوشـنـد چـراغــها

و بــــــــــاد٬

                         رهـگـذر تـبـدار.

پـنـج شـنـبـه ای کـبـودو

حـرفـهـایـی قـنـدیـل بـسـتـه٬

                         در سـیـاه تـوبـره مـــــــــــرد.

عــصــر هــر روز٬

صـــبــــــــــــــر

خـــیــرات مـی شــود

                     در انــگــشــتــان چــروکــیــده ی زن.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390ساعت 1:1  توسط عصمت موسوی  | 

 

ایـــــن روزهــــــا ٬

خدا دوباره کسی را بهم بخشید که داشت زمینه و ضمیمه ی

خاطراتم می شد.

خـــداونـــدا٬

فقط تـــــو می توانی حس کنی چـــــــــقـــــــدر شـرمـنده ام

زیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا ٬

به همه  درهایی  کوبیدم ٬که درخـــــانـــــه ات نـــبـــود.... 

 

«پـــــیـــونـــد»

مــزه مــزه مــی کـنـم ٬

بــاور رفـتـنـت را

                           درلا بـه لای پـیـچـک چـشـمـانـم.

مـی کــارم٬

نـگـاه بـارانـی ام را

درفـرو خـوردن بـغـضـی ســــــرد.

و پـیـونـد مـی زنـم

درتـردیـد

                          انـتـظـار رویـشـی دوبـــــــــــــــاره ....

+ نوشته شده در  جمعه ششم آبان 1390ساعت 16:43  توسط عصمت موسوی  | 

               ****آرامـتـر****

هــی ...

آرامـتـر ...

مردم شهـر

 

 به احترام خـونهای سـفـيـد

                                   اطـراف تـفـكـر را

                                                       سـنگ چـيـن

و

پـيـشـونـد وپـسـونـدها را

                                                      دفـن كرده اند.

پايـيـن قـبـر،

 

                                عروسـكـم

 

                                                 فـال حافـظ می گـيـرد.

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام مرداد 1390ساعت 19:8  توسط عصمت موسوی  |